Blogs in deze serie zijn gebaseerd op de early access preview-versie van Plotly Studio. Plotly Studio is een AI-gestuurde desktopapplicatie van Plotly, ontwikkeld om het maken van professionele data-apps en visualisaties te automatiseren.
De Fotografiecollectie van MoMA verkennen met Plotly Studio (Experiment #2)
Na mijn eerste kennismaking met Plotly Studio was ik benieuwd hoe ver ik de grenzen kon verleggen — hoeveel meer controle ik kon krijgen over de output en hoe ik de standaardinstellingen kon overstijgen. Dit tweede experiment draait helemaal om die verkenning.
De Dataset: MoMA Fotografiecollectie
Voor dit project gebruikte ik het fotografie-gedeelte van de MoMA-artworks dataset, beschikbaar via Maven Analytics. Het is een dataset waar ik vaak op terugval — mijn favoriet eigenlijk — vanwege de rijkdom en veelzijdigheid. Hoe vaak ik hem ook gebruik, er valt altijd iets nieuws in te ontdekken.
Eerste Output: Zes Visualisaties
Plotly Studio genereerde in eerste instantie zes visualisaties op basis van mijn input. Ze boden een redelijk overzicht, maar er zat overlap in en het was niet de structuur die ik voor ogen had. Uiteindelijk heb ik twee visualisaties behouden in wat ik zelf de “content area” noem:
- Een staafdiagram met medium door de tijd heen
- Een horizontale staafdiagram met kunstenaars en het aantal werken
Deze vormden een goed vertrekpunt, maar ik wilde meer regie over de opbouw en de visuele verhaallijn.
Aangepaste visualisaties
De overige grafieken maakte ik grotendeels door te schetsen wat ik wilde — en Plotly Studio pakte dat verrassend snel op. Voor de scatterplot was ik heel specifiek (bijna technisch) in mijn beschrijving, wat precies het resultaat opleverde dat ik zocht.
Een leuke verrassing was de kaart met een afbeelding van een kunstwerk. Ik wist niet of het zou lukken, maar ik probeerde het gewoon — en het werkte.
Verbeteringen en finetunen
De twee grootste verbeteringen in deze ronde waren:
Het aanpassen van de layout, wat lastiger bleek dan gedacht. De volgorde waarin je wijzigingen aanbrengt, maakt namelijk meer uit dan je zou verwachten — zeker als je werkt met meerdere lagen en grafiektypes. Maar zodra ik daar grip op kreeg, viel het geheel mooi in elkaar.
Het verwijderen van filters die alleen voor één visual relevant waren, waardoor het geheel overzichtelijker en consistenter werd.